یهو دلم فقط لالایی خواست ؛ لالایی ، این موسیقی محزون ومشترک تمام زنان تاریخ !

با احترام به روح بلند و صدای ماندگار استاد مرحوم فریدون پوررضا و «گاره سری های » غمگینش :

گول پسر ،گول به سر، گول نارم !

واشکابسته انار شابارم !

ناز وخنده بزن می دل تنگه

من تی او خنده یِ خریدارم

برگردان از گیلکی :

پسرکم ، گل پسرکم !گل انار من !

ای انار رسیده و ترک خورده ی من !

به ناز بخند که دل مادرت تنگ است

من خریدار آن خنده های تو هستم

...

پی نوشت :

کسی از دور دست ناعلاجی نسخه می پیچد اهورا جان !

کسی که می شمارد زخم های جاده های بی مسافر را

بکش با دست های نازکت در دفتر نقاشی ا ت حالا

نگاه نا ابد غمناک و باران خورده ی مامان شاعر را ...

«از مجموعه ی شعر جدید در دست انتشارم»